Fornt býli, gæti verið Steinsstaðir þeir sem getið er um í Þorvaldsþætti víðförla. Bærinn stendur á allháu barði skammt vestur frá Vatnsdalsá, Steinneskvísl. Tún út frá bænum aðallega til suðurs, beitiland til norðurs og vesturs nálega allt graslendi mest vaxið mýrargróðri, en númikið framræst, ræktunarskilyrði mjög góð. Flæðiengi er stórt austan ár. Aðsetur presta í Þingeyraklaustursprestakalli hefir jörðin verið aftan úr öldum til ársins 1968. Íbúðarhús byggt 1928 endurbætt 1974, 533 m3. Fjós fyrir 22 gripi með mjaltarbás, mjólkurhúsi og haughúsi. Fjárhús yfir 500 fjár. Vothey 760 m3. Hlöður 1000 m3. Geymsla. Tún 14,9 ha. Veiðiréttur í Vatnsdalsá

Bærinn stendur norðan við suðurá, drjúgan spöl fyrir vestan Steinnýjarstaðafjall. Þar eru heimahagar grösugir og túnstæði allgott. Íbúðarhús byggt 1943 og 1974 120 m3. Fjós byggt 190 úr torfi og grjóti fyrir 4 gripi, fjárhús byggð 1940 yfir 140 fjár úr torfi og grjóti. Hesthús byggt 1938 yfir 16 hross úr torfi og grjóti. Hlaða steypt 1976 1415 m3. Geymsla 1967 170 m3. Tún 22,9 ha.

Vinnumaður í Brautarholti á Langholti 1920. Vinnumaður í Brautarholti, Víðmýrarsókn, Skag. 1930.

Steinþóra Sigríður Þórisdóttir fæddist á Húsavík 3. apríl 1926. Fimm ára gömul flutti Steinþóra með foreldrum sínum frá Álftagerði við Mývatn í Reykholt í Borgarfirði og ólst hún þar upp. Hún stundaði nám í Reykholtsskóla, var mikið í íþróttum og keppti í sundi fyrir Ungmennasamband Borgarfjarðar í mörg ár.
Húsfreyja í Reykjavík og rak fyrirtæki ásamt eiginmanni sínum.
Hún lést á Grund 8. desember 2013.
Útför Steinþóru var gerð frá Dómkirkjunni 17. desember 2013, og hófst athöfnin kl. 15.

Drangar og steinmyndanir sem hafa á sér þjóðsagnarblæ

[fædd 6.1.1906 skv kirkjubók við giftingu sögð dáin fyrir 1930 í íslendingabók] en giftingardagur var 30.4.1932

Steinunn Árnadóttir fæddist á Skagaströnd 15. apríl 1911 [skv mt 1920 fæddist hún á Blönduósi]. Hún lést á Landspítalanum í Reykjavík 11. febrúar 2006. Eftir það vann Steinunn engin launuð störf.
Útför Steinunnar verður gerð frá Fossvogskapellu í dag og hefst athöfnin klukkan 15.

Steinunn Benediktsdóttir 28. apríl 1889 - 25. desember 1969. Vinnukona í Þórukoti, Víðidalstungusókn, V-Hún. 1930. Var í Kaldrana, Hvammstangahr., V-Hún. 1957. Síðast bús. í Hvammstangahreppi.
Þegar hún var 18 ára, fékk hún mislingana og var blind í eitt ár. Svo fékk hún sjónina aftur, en varð aldrei jafn góð. Það var mikið fyrir hana, því þá var hún orðin fötluð á hendinni eftir berkla, sem voru þá algengur sjúkdómur. Árið 1942 fluttust þau Eysteinn og Steinunn til Hvammstanga og bjuggu þar meðan heilsa entist í litlu húsi, en fóru síðan á ellideild sjúkrahússins,

Steinunn Bjarnadóttir 14. nóvember 1869. Var í Þórormstungu, Grímstungusókn, Hún. 1870. Námsmey í Kvennaskólanum, Höskuldsstaðasókn, Hún. 1890. Kennslukona, fór til Vesturheims 1900 frá Þórormstungu, Áshreppi, Hún. Var í Chicaco, Cook, Illinois, USA 1920. Var í Chicaco, Cook, Illinois, USA 1930. Ekkja í Chicaco, Cook, Illinois, USA 1940.

Steinunn Bjarnadóttir 31.7.1870 - 13.3.1956. Var í Steinnesi, Þingeyrasókn, Hún. 1870. Tökubarn Kornsá 1880, Húsmannsfrú á Hvoli, Breiðabólstaðarsókn, Hún. 1901. Húsfreyja á Harastöðum, Breiðabólsstaðarsókn, V-Hún. 1920 og 1930.

Húsfreyja á Söndum

Steinunn Erlendsdóttir 21.2.1826 - 23.1.1898. Vinnuhjú í Kolagili, Víðidalstungusókn, Hún. 1845. Húsfreyja í Mörk í Bólstaðarhlíðarsókn, Hún. 1870. „Skarpgreind, ör og kát á heimili og viðræðu, ráðrík og rausnarleg, vinnuhörð og kjarkmikil, útsjónargóð til allrar vinnu og framkvæmda, vefari góður og handlagin til sauma, minnug og snjöll í hugarreikningi og bókhneigð“, segir í Heima og heiman.

Steinunn Finnbogadóttir, ljósmóðir og fyrrverandi borgarfulltrúi, fæddist í Bolungarvík 9. mars árið 1924. Hún lést 9. desember 2016. Steinunn var sæmd riddarakrossi hinnar íslensku fálkaorðu 17. júní 1982.
Útför Steinunnar fer fram frá Háteigskirkju í dag, 16. desember 2016, kl. 11.

Steinunn Frímannsdóttir 12. maí 1863 - 10. júlí 1947. Húsfreyja á Akureyri. Var á Þingeyrum, Þingeyrasókn, A-Hún. 1930

Steinunn Guðbjörg Árnadóttir 18. júní 1898 - 11. maí 1990. Húsfreyja á Vatnsstíg 16, Reykjavík 1930. Húsfreyja í Reykjavík 1945. Síðast bús. í Reykjavík.
Steinunn fæddist á Mosfelli í Svínadal Austur-Húnavatnssýslu

Steinunn Guðrún Guðjónsdóttir 3. nóv. 1947, Hrútsholti á Snæfellsnesi. Kvsk á Blönduósi 1964-1965.

Steinunn Guðmundsdóttir frá Mörk í Laxárdal, húsfreyja, f. 16. október 1852, d. 25. janúar 1895. Þau Brynjólfur bjuggu í fyrstu á Refsstöðum í Laxárdal í A-Hún., en síðan í Þverárdal þar. Þau bjuggu þar 1890. Hjá þeim var Hildur móðir hans og Páll Vídalín bróðir hans. Húsfreyja á Refsstöðum og í Þverárdal. Húsfreyja í Þverárdal, Bólstaðarhlíðarsókn, Hún. 1890. „Í tæpu meðallagi vexti, rjóð í andliti og skipti vel litum, með mikið og fallegt ljósjarpt hár“, segir í Heima og heiman.

Steinunn Guðmundsdóttir frá Skriðinsenni Fædd 4. nóvember 1889 Dáin 19. júní 1991 Þann 19. júní sl. lést í sjúkrahúsinu á Hólmavík Steinunn Guðmundsdóttir á 102. aldursári, fyrrum ljósmóðir í Árneshreppi á Ströndum. Með Steinunni er horfin sjónum okkar mikil mannkosta kona, sem átti frá æsku þá þrá í hjarta að hlú að öðru fólki og verða því að liði í baráttu lífsins. Það var því fyrir henni sem kall frá Guði, er hún var beðin um að læra ljósmóðurfræði til að gegna ljósmóðurstörfum í Árneshreppi. Strax í æsku naut Steinunn þess að vera uppfrædd í orði Guðs sem leiddi hana til lifandi trúar á Guð og son hans Jesú Krist. Á námsárum sínum í Reykjavík gekk hún í KFUK og starfaði þar þau árin sem hún dvaldi í Reykjavík. Meðal þeirra sem hún kynntist í Reykjavík var frú Anna Thoroddsen, sem um árabil var forstöðukona Kristniboðsfélags kvenna. Er ekki ótrúlegt að þau kynni hafi leitt tilþess góða og einlæga áhuga fyrir kristniboði er hún sýndi alla tíð bæði í orði og verki. Er skemmst að minnast stórrar peningagjafar til Kristniboðssambandsins í tilefni af 100 ára afmæli hennar 1989. Sú gjöf var til minningar um eiginmann hennar Jón Lýðsson bónda og hreppstjóra á Skriðinsenni, en þar bjuggu þau hjónin góðu búi um áraraðir.
Steinunn fæddist að Dröngum næst nyrsta bæ í Strandasýslu. Foreldrar hennar voru Guðmundur Pétursson bóndi og kona hans Anna Jakobína Eiríksdóttir ættuð úr Húnavatnssýslu. Á bernskuheimili Steinunnar var aldrei sultur í búi og munu slík heimili hafa verið talin til undantekninga á þeim tíma.
Steinunni var Guðstrúin hjartkær frá fyrstu bernsku. Húslestrar voru á hverjum einasta degi og sungið til lesturs á hennar heimili.
Á Kvsk á Blönduósi heyrði hún fyrst spilað á orgel, sem vakti hjá þessari ungu stúlku mikla hrifningu. Pabbi hennar keypti nokkru síðar orgel fyrir systkinin og fékk kennara til að segja þeim til á tónlistarsviðinu.

Fæddist á Melum á Kjalarnesi 5. júní 1908. Var í Miðdal, Saurbæjarsókn, Kjós. 1930. Húsfreyja á Blöndubakka við Blönduós.
Hún lést á Héraðssjúkrahúsinu á Blönduósi 4. nóvember 1996. Útför Steinunnar G. Blöndal fór fram frá Blönduóskirkju 16.11.1996 og hófst athöfnin klukkan 14.

Steinunn Harðardóttir 13.9.1945, Víðikeri í Bárðardal. sölumaður hjá KÞ, búsett á Húsavík. Kvsk á Blönduósi 1964-1965.

Steinunn Helga Kristjánsdóttir Benson 20.7.1880. Fór til Vesturheims 1896 frá Hæl, Torfalækjarhreppi, Hún.

Steinunn Jónína Jónsdóttir 14. febrúar 1895 - 6. apríl 1982. Var í Húsi Jóns Jónss., Eyrarsókn, N-Ís. 1901. Húsfreyja á Skinnastöðum, Þingeyrasókn, A-Hún. 1930. Húsfreyja á Geirastöðum. Var í Stórholti, Höfðahr., A-Hún. 1957. Síðast bús. í Höfðahreppi.

Steinunn Áslaug Jónsdóttir 5. júní 1909 - 1. febrúar 1975. Húsfreyja í Grindavík.

Steinunn Jósefína Guðmundsdóttir Kristiansen fæddist á Refsteinsstöðum í Víðidal, Vestur-Húnavatnssýslu 8. september 1927. Hún lést á Landspítala – háskólasjúkrahúsi í Fossvogi 12. nóvember 2013. Steinunn dvaldi í foreldrahúsum fyrstu æviárin en á fjórða ári var hún tekin í fóstur að Umsvölum í Þingi og dvaldist þar uns fósturfaðir hennar lést 1942. Árið 1943 fluttu þær fósturmæðgur til Reykjavíkur. Steinunn stundaði ýmis störf meðfram námi. Jarðarför Steinunnar fer fram frá Hallgrímskirkju í dag, 22. nóvember 2013, kl. 13.

Steinunn Jósefsdóttir 8. desember 1884 – 4.4.1914. Fór til Vesturheims 1893 frá Finnsstöðum, Vindhælishreppi, Hún.

Steinunn Pálmadóttir 3. mars 1882 - 4. apríl 1946 Húsfreyja í Hafnarfirði 1930.

Steinunn Pálsdóttir 19.1.1945. Vefnaðarkennari. Kvsk á Blönduósi 1968-1969. Kennari Gagnfræðaskólanum á Blönduósi 1969-1970.

Steinunn Samsonardóttir Franklín 7. jan. 1899 - 8. feb. 1936. Húsfreyja á Akureyri. Verkakona á Akureyri 1930.

Steinunn Sigurðardóttir 29. okt. 1849 - 7. júlí 1942. Fósturbarn á Súluvöllum, Vesturhópshólasókn, Hún. 1860. Vinnukona á Tittlingastöðum, Breiðabólstaðarsókn, Hún. 1880. Húsfreyja á Sigríðarstöðum, Vesturhópshólasókn, Hún. 1890. Ægissíður 1901. Var á Katadal, Breiðabólsstaðarsókn, V-Hún. 1930.

Steinunn Sigurðardóttir 5. feb. 1871 - 19. des. 1952. Tökubarn í Koti, Grímstungusókn, Hún. 1880. Hjú í Kvennaskólanum, Höskuldsstaðasókn, Hún. 1901. Vinnukona á Litlabergi í Reykjavík. Saumakona á Undirfelli, Undirfellssókn, A-Hún. 1930.

Steinunn Sigurðardóttir 28.4.1946 skrifstofumaður Kópavogi. Vígholtsstöðum í Dalasýslu. Kvsk á Blönduósi 1964-1965.

Steinunn Sigurðardóttir 29. sept. 1954. Akureyri, Kvsk á Blönduósi 1971-1972

Steinunn Arna Sigurjónsdóttir 5. janúar 1929 - 12. desember 1973. Var á Rútsstöðum, Svínavatnshreppi, A-Hún. 1957. Síðast bús. á Sauðárkróki.

Steinunn Steinsdóttir 30.12.1840 [29.12.1840] - 9.10.1915. Tökubarn á Eyjólfsstöðum, Undirfellssókn, Hún. 1845. Fósturdóttir á Eyjólfsstöðum 1860. Steinunn var talin laundóttir Sigurðar Sigurðssonar bónda á Eyjólfsstöðum skv. Föðurætt.

Steinunn Sveinsdóttir 26. janúar 1883 - 10. október 1974. Húsfreyja á Ytra-Mallandi og í Ásbúðum á Skaga. Var í Ásbúðum, Skagahr., A-Hún. 1957. Steinunn var „hlý og hreinlynd, en hafði öra lund“ segir í Skagf.1910-1950 II.

Steinunn Theodóra Guðmundsdóttir 29.7.1835 - 13.2.1907. Var í Innri Njarðvík, Njarðvíkursókn, Gull. 1845. Prestsfrú.

Steinunn Þórdís Siemsen Berndsen 17. febrúar 1871 - 26. október 1953. Tökubarn í Læknishúsinu, Reykjavík 1880. Húsfreyja í Hólanesi, Spákonufellssókn, Hún. 1901. Kaupmannsfrú á Skagaströnd. Kjörforeldrar: Hendrik Siemsen (1845) kaupmaður í Reykjavík og k.h. Margrethe Siemsen (1849-1930).

Steinunn Þorsteinsdóttir frá Grund í Svínadal - Minning Fædd 15. ágúst 1905 Dáin 5. október 1993 Steinunn var fædd 15. ágúst árið 1905 á Grund í Svínadal í Austur-Húnavatnssýslu,

Steinunn Valdimarsdóttir 7. apríl 1894 - 5. júlí 1969. Var á Beinakeldu í Torfalækjahr., A-Hún. 1957. Síðast bús. í Torfalækjarhreppi.

Steinvör Ingibjörg Gísladóttir 16.7.1960. Ísafirði. Kvsk á Blönduósi 1975-1976

Steinvör Helga Benónýsdóttir 22. ágúst 1888 - 26. ágúst 1974. Húsfreyja á Hvammstanga frá 1913 til æviloka. Var á Kambhóli í Víðidalstungusókn, V-Hún. 1890.

Steinvör Kristófersdóttir fæddist á Litlu-Borg í Vesturhópi í Víðidal í Þverárhreppi í Vestur-Húnavatnssýslu 29. júlí 1924.
Fyrstu hjúskaparár sín bjuggu Steinvör og Guðmundur á Ísafirði og í Bolungavík en lengst bjuggu þau á Útskálum í Garði eða frá 1952 til 1986.
Hún lést á hjúkrunarheimilinu Skjóli 29. desember 2005.
Útför Steinvarar verður gerð frá Útskálakirkju 6.1.2006 og hófst athöfnin klukkan 13.

Steinvör Margrét Baldursdóttir f. 5. október 1963, Blönduósi, Sauðárkróki.

Var á Sigríðarstöðum, Vesturhópshólasókn, Hún. 1901.

Nýbýli byggt á hálfu Stóradalslandi 1961. Býlið er á láglendinu við suðausturenda Svínavatns. Ræktunarland er þar mikið og gott. Beitilandið er tungan milli Stóradals og Litladals. Þótt ættarjörðin Stóridalur hafi verið skert með stofnun þessa nýbýlis er það athyglisvert að hjónin sem byggðu það eru bæði afkomendur Guðmundar ríka er fyrstur bjó þar þeirra ættmenna. Það má því færa rök fyrir því að jörðin sé ættarjörð. Skilarétt upprekstrarfélagsins er í landi jarðarinnar. Íbúðarhús byggt 1961, 428 m3. Fjós fyrir 40 gripi ásamt mjólkurhúsi, áburðar og kjarnfóðurgeymslu. Fjárhús yfir 250 fjár. Véla og verkfærageymsla 291 m3. Geymsla 53 m3. Hlaða 800 m3. Votheyshlaða 170 m3. Tún 40 ha. Veiðiréttur í Svínavatni.

Stephan G. Stephansson 3. okt. 1853 - 9. ágúst 1927. Í vist í Mjóadal í Bárðardal, S-Þing. um 1871-73. Bóndi og skáld í Alberta í Kanada. Er með þekktari skáldum þar í landi og á Íslandi. Fór til Vesturheims 1873 frá Mjóadal, Ljósavatnshreppi, S-Þing. Bjó fyrst í Milwaukee og síðan í Wisconsin og loks í N-Dakota í Bandaríkjunum áður en hann fluttist til Alberta. Var í Strathcona, Alberta, Kanada 1906. Var skírður Stefán Guðmundur Guðmundsson.

Stephan G. Stephansson, upphaflega Stefán Guðmundur Guðmundsson (3. október 1853 á Kirkjuhóli í Skagafirði – 9. ágúst 1927 í Alberta í Kanada), var landnemi og ljóðskáld í Vesturheimi. Oftast talinn hafa fylgt raunsæisstefnunni.

Steypustöð var sett á stofn á Skúlahorni vorið 1974 af nokkrum fyrirtækjum og einstaklingum. Framkvæmdastjóri hennar var Gunnar Sigurðsson, ári síðar gerðist BSAH [Búnaðarsamband A-Hún] hluthafi. Mikil eftirspurn var eftir byggingamótunum, og mun láta nærri að fullbókað var þrjú næstu sumur, miðað við 10 manna flokk.

Seinna keypti Jón Hannesson (1927-2002) Steypustöðina.

Blönduóshreppur rak áður steypustöð í sandinum, þar sem steypt voru rör og gangstéttarhellur

Stígandi Blönduósi 1946. Hús og trésmiðja. Stofnandi Kristján Gunnarsson.

Vestan við kvennaskólaafleggjarann var hús Kristjáns Gunnarssonar, Trésmiðjan Stígandi, með áföstu íbúðarhúsi. Kristján og Valgerður settu þrjá harðduglega drengi út í samfélagið, þá Þormar hestamann, Hilmar framkvæmdastjóra og Sigurð bankastjóra. Allir voru þeir efnilegir íþróttagarpar á unglingsárunum enda með kvennaskólavöllinn að húsabaki. Hilmar sýndi síðan forustuhæfileika sína, bæði við rekstur Stíganda og stjórnun bæjarfélagsins um langt skeið.

Kristján var vandaður og vinsæll húsasmíðameistari og hjá honum á verkstæðinu unnu sömu menn ár um saman, skrásetjari minnist Guðmanns Hjálm arssonar, Ottós Finnssonar, Agnars Guðmundssonar og Sigurgeirs Magnússonar. Þá lærði Birgir Sveinbergsson örugglega hjá Stíganda. Hann varð síðar leiktjaldasmiður í leikhúsunum í höfuðborginni.

Félagið byggði íbúðarhús, sumarhús, jafnframt Innréttingasmíði og viðhaldi og endurbyggingum

Ámundakinn ehf., tók við rekstrinum síðla árs 2007 er félagið keypti eignarhlut Hilmars Kristjánssonar og fjölskyldu. Einar Kolbeinsson var ráðinn framkvæmdastjóri og tók við því starfi í upphafi árs 2008.

Stöðlakot (áður Stuðlakot) er steinbær í miðbæ Reykjavíkur sem stendur við Bókhlöðustíg 6. Húsið er líklega reist árið 1872 í núverandi mynd, og er hugsanlega elsti steinbærinn í Reykjavík.

Jón Árnason, nefndur hinn ríki, eignaðist Stöðlakot árið 1850 og átti kotið til dauðadags 1874. Hann stóð að gagngerðri endurbyggingu bæjarins 1872 og hlóð með grjóti. Herma sagnir að til þess hafi verið notað tilhöggvið grjót sem af gekk við byggingu Hegningarhússins. Bendir þetta til þess að Stöðlakot sé elsti steinbærinn í Reykjavík. Stöðlakot hét um tíma Narfabær.

Stöðlakot var ein af hjáleigum Víkur (Reykjavíkur) og ásamt Skálholtskoti einu hjáleigurnar austan læks.

Stöðvarfjörður er þorp á sunnanverðum Austfjörðum og stendur við samnefndan fjörð. Íbúar þar voru 198 árið 2015. Stöðvarfjörður er hluti af sveitarfélaginu Fjarðabyggð.

Þéttbýlið á Stöðvarfirði má rekja til ársins 1896 þegar Carl Guðmundsson hóf verslunarrekstur þar. Sjávarútvegur hefur verið helsti atvinnuvegur þorpsins en störfum hefur þó fækkað mikið undanfarið.

Áður höfðu búið þar útvegsbændur um langan tíma, enda gjöful fiskimið skammt út af firðinum. Þegar verslun hófst á Stöðvarfirði tilheyrði byggðarlagið Breiðdalshreppi en tíu árum síðar var stofnað sérstakt sveitarfélag.

Fiskvinnsla og fiskveiðar var til langs tíma höfuðatvinnuvegur Stöðfirðinga eins og títt er í litlum sjávarplássum á Íslandi. Þar var um langt skeið rekin togaraútgerð og frystihús með aðaláherslu á bolfiskvinnslu. Á síðustu árum hefur störfum við sjávartúveg fækkað mikið. Í dag búa um 200 manns á Stöðvarfirði.

Stokkseyrarkirkja sú sem nú stendur var byggð 1886 en þetta er 23 kirkja sem vitað er til að hafi verið á Stokkseyri og hafa þær allar staðið á sama stað með kirkjugarðinn í kring. Kirkja hefur verið á Stokkseyri frá kaþólskum sið, elstu máldagar hennar eru frá því um 1300.

Stokkseyrarkirkja er í Eyrarbakkaprestakalli í Árnesprófastsdæmi. Hún var byggð 1886 austan við hið forna Stokkseyrarhlað úr timbri og er þjónað frá Eyrarbakka. Hún tekur u.þ.b. 150 manns í sæti Í katólskri tíð voru þar Maríukirkjur.

Kaldaðarnes varð annexía frá Stokkseyri 1856, sem varð upp frá því heimakirkja með prestssetur á Ásgautsstöðum. Síðar bjuggu prestarnir á Stóra-Hrauni og voru þá í Eyrarbakkasókn, sem var stofnuð 1886.

Kirkjan var bændakirkja til ársins 1886 er söfnuðurinn tók við henni.

Stokkseyri er landnámsjörð sem fyrst er getið í landnámabók og nefnd í Flóamannasögu. Landnámsmaður á Stokkseyri var Hásteinn Atlason norskur maður sonur Atla jarls hins mjóa af Gaulum. Kom hann um 900 til Íslands og skaut setstokkum sínum fyrir borð í hafi eins og Ingólfur Arnarson gerði við öndvegissúlur sínar 30 árum fyrr. Setstokkum Hásteins rak að landi þar sem nú er Stokkseyri og nam Hásteinn allt það land sem nú tilheyrir Stokkseyrarhreppi.

Á Stokkseyri hefur verið kirkja frá fornu fari og þingstaður hreppsins. Stokkseyri var sömuleiðis langstærsta jörðin í hreppnum eða um 60 hundruð eftir fornu mati. Sjö aðrar jarðir byggðust strax á landnáms- og söguöld innan Stokkseyrarhrepps. Þær voru Stjörnusteinar, Traðarholt, Baugsstaðir, Brattholt, Leiðólfsstaðir, Ásgautsstaðir og Hæringsstaðir. Á síðustu öldum hafa lögbýli verið 15-16 talsins, mörg þeirra voru tvíbýli en út frá þeim allmargar hjáleigur, grasbýli, þurrabúðir og/eða tómthús.

Stóra-Borg var um langan aldur aðeins eitt býli, en ern nú skipt á milli 3ja bænda, Stóraborg syðri er hálflenda jarðarinnar. Bærinn er landfræðilega nyrst í Víðidal og á engjalönd á bökkum Víðidalsár. Jörðin er bændaeign. Íbúðarhús byggt 1945, 235 m3. Fjós fyrir 10 gripi. Fjárhús yfir 240 fjár. Hesthús yfir 6 hross. Hlöður 845 m3. Tún 28,7 ha. Veiðiréttur í Víðidalsá og Vesturhópsvatni.

Ytri-Stóra-Borg I. Bærinn stendur austan við húsið að Ytri-Stóra-Borg II. Er það gamalt hús byggt fyrir aldamótin 1900, upphaflega sem dvalastaður enskra veiðimanna við Víðidalsá. Hefur þar verið þingstaður hreppsins um fjölda ára. Jarðarafnot hefur jörðin sem næst ¼ af allri Stóru-Borg og er það aðallega í suður og austur frá bæjunum. Íbúðarhús, 166 m3. Fjós fyrir 16 gripi. Fjárhús yfir 210 fjár. Hlöður 839 m3. Tún 21,8 ha. Veiðiréttur í Víðidalsá og Vesturhópsvatni.

Ytri-Stóra-Borg II
Bærinn stendur í sama túni og Syðri Stóra-Borg og er örskammt á milli húsa. Jarðarafnot hefur jörðin sem næst ¼ af allri Stóru-Borg og er það aðallega norðan bæjanna. Frá Stóru-Borgarbæjunum er útsýni fagurt austur yfir Víðidalinn og út á Hópið. Skammt í suður frá bæjunum gnæfir Borgarvirki. Íbúðarhús byggt 1963, 670 m3. Fjós fyrir 16 gripi. Fjárhús yfir 357 fjár. Hlöður 1075 m3. Votheysgeymsla 112 m3. Tún 39,2 ha. Veiðiréttur í Víðidalsá og Vesturhópsvatni.

Stóra-Búrfell er allstór jörð og liggur næst Litla-Búrfelli. Ræktunarskilyrði eru góð og beitarland víðlent. Það nær allt vestur að Svínavatni og þar er silungaveiði góð, einkum murtuveiði á haustin. Jörðin hefur verið í eign og ábúð sömu ættarinnar frá 1872 er Þorleifur Erlendsson hóf þar búskap. Hann bjó þar með konu sinni Ingibjörgu Daníelsdóttur til dauðadags 1922. Árið 1957 brann íbúðarhúsið og hefur það ekki verið endurbyggt, en búendur nota íbúð á Litla-Búrfelli sem tilheyrir sömu fjölskyldu. Fjárhús yfir 210 fjár og hesthús yfir 30 hross, allt gömul torfhús. Tún 17,9 ha. Veiðiréttur í Svínavatni.

Nýbýli stofnað 1954 við skiptingu jarðarinnar til helminga, Sama landlýsing. Beitiland jarðarinnar er óskipt og takmörk ræktunarlandsins ekki samfelld. Ræktun hófst strax eftir stofnun nýbýlisins og bygging útihúsa. Íbúðarhús byggt 1958, 450 m3. Fjós fyrir 22 gripi. Fjárhús yfir 300 fjár. Gömul torfhús yfir 30 hross. Hlöður 1150 m3. Votheysturn 40 m3. Tún 40,2 ha. Veiðiréttur í Fossá.

Norðurmörk Stóru-Giljár eru við Þúfnalæk og síðan eftir krókaleiðum í Torfavatn og Reykjanibbu. Sauðadal er ekki skipt, en Giljá á 7/16, Öxl 1/16 og Hnausar 8/16 hans. Merkin eru fram Svínadalsfjall sem vötnin ráða í Gaflstjörn, út Vatnsdalsfjall að Hjálpargili. Þaðan ræður Giljá niður fyrir bæinn sem stendur örskammt neðan við þjóðveginn, þaðan er bein lína í Kænuvik í Vatnsdalsárkvísl. Neðantil er landið votlent, en hið efra eru ásar og lyngivaxnir móar. Íbúðarhús byggt 1926, endurbætt og stækkað 1973, 1022 m3. Rafstöð byggð 1930. Fjós fyrir 10 gripi. Fjárhús yfir 1100 fjár. Hesthús yfir 13 hross. Hlöður 3687 m3. Geymsla 169 m3. Tún 46,6 ha. Veiðiréttur í Vatnsdalsá

Vatnsskarð er fjallaskarð milli Húnavatnssýslu og Skagafjarðarsýslu og liggur þjóðvegur 1 um skarðið.

Á því er vatn sem heitir Vatnshlíðarvatn og eru sýslumörkin skammt austan við það. Lækur rennur í vatnið og er hann á sýslumörkum (Arnarvatnslækur eða Sýslulækur). Er sagt að eitt sinn þegar almennt manntal var tekið hafi förumaður, sem kallaður var Magnús sálarháski og miklar sögur eru til um, lagst þvert yfir lækinn og legið þar allan manntalsdaginn svo að hvorki væri hægt að telja hann til Húnavatns- né Skagafjarðarsýslu.

Norðan við skarðið er Grísafell en sunnan við það Valadalshnúkur. Vatnsskarðsá kemur úr Vatnshlíðarvatni og Valadal og rennur til austurs, og er Gýgjarfoss í ánni austast í skarðinu. Þegar niður í Sæmundarhlíð kemur kallast hún Sæmundará. Fáeinir bæir eru á Vatnsskarði og kallaðist byggðin áður „á Skörðum“.
Í austanverðu skarðinu er hóllinn Arnarstapi. Þar er minnismerki um skáldið Stephan G. Stephansson, sem ólst upp þar rétt hjá. Af Arnarstapa er mjög gott útsýni yfir héraðið og er hringsjá skammt frá minnisvarðanum.

Stóridalur er ættarjörð. Guðmundur Jónsson frá Skeggjastöðum seinna nefndur ríki, eignaðist jörðina og flutti á hana 1792. Eftir hann hafa hafa niðjar hans jafnan átt og setið jörðina að mestu leyti. Beitilandið er kjarngott og víðáttumikið og einnig nægilegt ræktunarland. Íbúðarhús byggt 1962, 827 m3. Fjós fyrir 8 gripi. Fjárhús yfir 250 fjár annað yfir 180 og torfhús yfir 100 fjár. Hesthús yfir 12 hross. Hlöður 1200 m3. Tún 42 ha. Veiðiréttur í Svínavatni.

Stórisandur er landflæmi í óbyggðum norðan við Langjökul, gróðurlítið og mishæðótt. Sandurinn er í 700-800 metra hæð yfir sjávarmáli. Um hann lá fyrr á öldum Skagfirðingavegur, þjóðleið milli Norður- og Vesturlands, en oft var einfaldlega talað um að fara Stórasand. Leiðin var fremur greiðfær þótt sumstaðar lægi hún um stórgrýtt hraun og var vel vörðuð.

Þegar Stórisandur var farinn úr Skagafirði var haldið upp Mælifellsdal og yfir húnvetnsku heiðarnar, þvert á Kjalveg norðan Seyðisár. Við Sauðafell, skammt frá Kjalvegi, taka við melöldur með grunnum dölum á milli. Þær þóttu leiðigjarnar yfirferðar eins og gamall vísuhelmingur bendir til: „Átján öldur undir Sand / eru frá Sauðafelli.“ Þá tók Stórisandur við og af honum var svo komið á Arnarvatnsheiði og þaðan ýmist haldið niður með Hvítá til Borgarfjarðar eða suður Kaldadal.

Sunnan við sandinn er fjallið Krákur, sem er 1167 m á hæð og sést víða að. Grettishæð heitir strýta á sandinum og er stundum sagt að þar hafi Þorbjörn öngull grafið höfuð Grettis Ásmundarsonar.