Þorsteinn Þorsteinsson (1908-1992) Geithömrum

• Þorsteinn Þorsteinsson (1908-1992) Geithömrum

"Nú er hann búinn að fá hvíldina blessaður gamli maðurinn." Svo fórust Jakob á Brúarvöllum orð er hann lát Þorsteins á Geithömrum. Andlát hans kom ekki á óvart. Hann hafði átt við veikindi að stríða síðustu mánuði.
Þorsteinn var annar í röðinni fimm barna hjónanna Halldóru Björnsdóttur frá Marðarnúpi í Vatnsdal og Þorsteins Þorsteinssonar frá Grund í Svínadal. Hann átti einnig einn hálfbróður. Þau bjuggu á Geithömrum allan sinn búskap, yfir 40 ár. Langafi Þorsteins var Þorsteinn Helgason frá Sólheimum í Hrunamannahreppi Eiríkssonar frá Bolholti, en langafi í móðurætt var Helgi Vigfússon í Gröf, sem merk ætt er frá komin.
Á fyrsta og öðrum tug aldarinnar fæddust og ólust upp fimm strákar á bæjunum Grund og Geithömrum og feður þeirra voru feðgar. Auk þess voru fjórar stúlkur og einn strákur nokkuð yngri. Örskammt er milli bæjanna svo þessir eldri strákar mynduðu að kalla mætti á nútímamáli eins konar grúppu.

Foreldrar hans voru Þorsteinn Þorsteinsson f. 12. mars 1873 - 27. janúar. 1944 Bóndi á Geithömrum í Svínavatnshr., A-Hún. og kona hans 7.6.1906 Halldóra Björnsdóttir 24. mars 1878 - 10. apríl 1961. Dóttir þeirra á Marðarnúpi, Grímstungusókn, Hún. 1880. Húsfreyja á Geithömrum, Auðkúlusókn.
Systkin Þorsteins voru.
1) Björn Leví Þorsteinsson f. 27. maí 1907 - 4. apríl 1984. Húsgagnasmiður í Reykjavík. Maki 1 Kristín Sveinbjörnsdóttir f. 3. ágúst 1906 - 14. september 1980 Var í Geirshlíðarkoti, Reykholtssókn, Borg. 1930. Húsfreyja í Reykjavík þau skildu. Maki 2 Anna Jónsdóttir f. 14. apríl 1907 - 28. apríl 1995. Húsfreyja á Ísafirði 1930. Húsfreyja í Reykjavík 1945. Kjólameistari.
2) Guðmundur Bergmann Þorsteinssonf. 26. ágúst 1910 - 1. janúar 1984. Bóndi í Holti í Svínadal, A-Hún. Kona hans Sofía Jóhannsdóttir f. 22. júní 1920 - 28. júní 1974.
3) Þorbjörg Þorsteinsdóttir f. 9. janúar 1914 - 3. apríl 2002 Húsfreyja í Ljótshólum maki Jónmundur Eiríksson f. 9. janúar 1914 - 13. nóvember 1993. Bóndi á Ljótshólum.
Síðast bús. í Reykjavík.
4) Jakob Björgvin Þorsteinsson f. 14. október 1920 - 23. janúar 2009. Leigubifreiðastjóri á BSR, kona hans Guðrún Ásta Þórðardóttir f. 19. október 1921 - 17. mars 1993 Yzta-Gili, Holtastaðasókn, A-Hún. 1930. Húsfreyja í Reykjavík.
Samfeðra með Jenný Jónsdóttir f. 8. mars 1888. Vinnukona á Leysingjastöðum 1910. Var á Sólvallagötu 18, Reykjavík 1930.
5) Jón Ásgeir Þorsteinsson fþ 14. júní 1910 - 13. maí 1987, verkamaður í Reykjavík. Maki Guðrún Jóhanna Guðmannsdóttir f 24. febrúar 1909 - 20. maí 2004 Var á Snæringsstöðum, Auðkúlusókn, A-Hún. 1930. Húsfreyja og verkakona í Reykjavík.

Steini vann hjá foreldrum sínum alla tíð til ársins 1944 en þá andaðist faðir hans og sama ár, 22. júlí, gekk hann að eiga eftirlifandi konu sína, Guðrúnu Björnsdóttur f. 14. mars 1920 - 18. ágúst 2014, dóttur Björns Björnssonar og Kristínar Jónsdóttur er síðast bjuggu á Orrastöðum.

Þau eignuðust tvö mannvænleg börn,
1) Þorsteinn f 31. maí 1945, hann hefur nú tekið við búinu ásamt konu sinni, Snjólaugu Þóroddsdóttur f. 27.8.1945 frá Akureyri. Eiga þau tvo syni.
2) Kristín Áslaug, f. 30. nóvember 1946, kennari í Árbæjarskóla í Reykjavík, ógift.
Þá tóku þau í fóstur systurdóttur Guðrúnar, frá 9 ára aldri,
0) Kristín Indriðadóttir f. 14. nóvember 1947, frá Gilá í Vatnsdal. Geithömrum, Svínavatnshr., A-Hún. 1957 sem þá hafði misst móður sína, Jakobínu, og gengu þau henni í foreldrastað að því marki sem slíkt er hægt.

Eins og þegar er fram komið vann Steini hjá foreldrum sínum alla tíð til ársins 1944 en þá andaðist faðir hans og sama ár, 22. júlí, gekk hann að eiga eftirlifandi konu sína, Guðrúnu Björnsdóttur, dóttur Björns Björnssonar og Kristínar Jónsdóttur er síðast bjuggu á Orrastöðum. Tóku þau þá við búinu á Geithömrum og hafa búið þar síðan þar til fyrir nokkrum árum er þau létu búið í hendur syni sínum og tengdadóttur. Reistu þau sér lítið timburhús í túninu heima og bjuggu þar síðan enda var sjónin þá farin að daprast hjá gamla manninum. Þegar þau byrjuðu búskap voru erfiðir tímar fyrir landbúnaðinn, þar sem mæðiveikin var í algleymingi. En eftir niðurskurðinn 1948 fór að rofa til og á sjötta áratugnum hófst fremur hagstæður tími fyrir sveitirnar. Þá hóf vélvæðingin innreið sína, skurðgrafan var það tæki sem olli mestri byltingu í ræktunarmálum, sérstaklega í Svínadalnum. Geithamrar þóttu heldur léleg jörð en með tilkomu skurðgrafanna voru mýrarnar ræstar fram og tún ræktuð sem er jú undirstaða landbúnaðarins. Vegasamband fór batnandi og í kjölfar þess hófst mikið framfaraskeið í dalnum. Þau Geithamrahjón létu ekki sinn hlut eftir liggja. Þau byggðu þá upp öll hús jarðarinnar með myndarbrag og ræktuðu stórt tún svo nú er Geithamrabúið með þeim stærstu í sveitinni. Steini var því einn af þeim sem lifði það að sjá ríkulegan ávöxt síns mikla starfs.

GPJ 18.8.2017

• Icelandic

®GPJ ættfræði https://www.mbl.is/greinasafn/grein/94322/?item_num=2&searchid=e3e0bb36ec3e282386e8b22092d77239e73e16c7