Leifur Kaldal (1898-1992) gullsmiður

• Leifur Jónsson Kaldal (1898-1992) gullsmiður

Leifur Jónsson Kaldal 29. ágúst 1898 - 20. okt. 1992. Gullsmiður í Reykjavík. Síðast bús. í Reykjavík.

Stóridalur
Stöðlakot Reykjavík:

Leifur nam gullsmíði hjá Baldvin Björnssyni 1915-1920, síðan í München í hálft fjórða ár í höggmyndalist og grafík.

Leifur starfaði á gullsmíðaverkstæði Árna B. Björnssonar frá 1925, sem þá var stærsta gullsmíðaverkstæði bæjarins, þar til hann stofnsetti eigið verkstæði.

Hann var heiðursfélagi Félags Gullsmiða. Hann var sæmdur riddarakrossi fálkaorðunnar 1981.
Hann hlaut viðurkenningu fyrir framúrskarandi listfengi og handbragð og frumlega, vandaða smíði, segir í kynningu frá Stöðlakoti.
Leifur tók þátt í mörgum samsýningum íslenskra gullsmiða
Sveinstykki Leifs var brjóstnál úr tuttugu og tveggja karata gulli. Afdrif þess urðu nokkuð sérstök. Árið 1938 var það sent á heimssýninguna í New York ásamt altarissetti sem smíðað var fyrir þjóðkirkjuna í Hafnarfirði. Þessum hlutum ásamt oblátuskál var stolið af sýningunni. Þessi saga segir þó meira um hve mjög virtur Leifur var í grein sinni snemma á ferli sínum, þar sem gripir hans voru valdir á heimssýninguna. Annar þjóðkunnur listamaður sýndi á þessari sýningu, sá var Guðmundur frá Miðdal.
Að loknu sveinsprófi lá leið Leifs til Þýskalands, þar sem hann stundaði nám í þrjú ár við þekktan myndhöggvaraskóla í München. Þar hefur hann án efa mótast í þeirri grein gullsmíðinnar er korpus nefnist.
Heimleiðin frá Þýskalandi átti eftir að marka sín spor í lífi Leifs. Kom hann við í Kaupmannahöfn þar sem hann af tilviljun hitti Árna B. Björnsson gullsmið. Hann bauð Leifi að koma heim og hefja starf á verkstæði sínu hér í Reykjavík. Á því verkstæði, sem var á sínum tíma það stærsta hérlendis, starfaði Leifur allan sinn starfsaldur. Þar smíðaði hann margt fagurra skartgripa og silfurmuna. Leifur nefndi það eitt sinn að silfrið og korpusinn hefði átt betur við sig en gullið og skartgripirnir.

Nefna má þó nokkra gripi sem eru mikil listaverk, eins og kaleik sem er í fyrstu íslensku kirkjunni í Winnipeg, kaleik í kirkju í Færeyjum, skírnarskál og kertastjaka í kapellunni á Kirkjubæjarklaustri og skírnarskál í Háteigskirkju.

Foreldrar; Jón Jónsson 31.7.1857 - 15.9.1895. Móðir hans; Salóme (1826-1909). Var í Sólheimum, Svínavatnssókn, Hún. 1860. Bóndi í Stóradal, Svínavatnshreppi, A-Hún. Var þar 1901 og kona hans; Ingibjörg Gísladóttir 10. okt. 1874 - 22. nóv. 1903. Húsfreyja í Stóradal, Svínavatnssókn, Hún. Var þar 1901.

Systkini;
1) Jón Jónsson Kaldal 24. ágúst 1896 - 30. okt. 1981. Var í Stóradal, Svínavatnssókn, Hún. 1901. Var í Reykjavík 1945. Síðast bús. í Reykjavík. Kona hans; Guðrún Sigurðardóttir Kaldal 14. ágúst 1918 - 10. jan. 1984. Húsfreyja í Reykjavík 1945. Síðast bús. í Reykjavík.
2) Þorleifur Jónsson Kaldal 29. ágúst 1898. Var í Stóradal, Svínavatnssókn, Hún. 1901. Gullsmiður á Bókhlöðustíg 2, Reykjavík 1930.
3) Ingibjörg Guðrún Kaldal Jónsdóttir 19. nóv. 1903 - 31. júlí 1986. Var á Bókhlöðustíg 2, Reykjavík 1930. Fósturmóðir: Ragnheiður Bjarnadóttir. Húsfreyja í Reykjavík 1945.

Kona hans; Birgit Aase Juul Kaldal 9. mars 1921 - 11. júlí 2000. Var á Ísafirði 1930. Síðast bús. í Reykjavík.
Dóttir þeirra;
1) Ingibjörg Leifsdóttir Kaldal 27. maí 1949. Maður henna; Skúli Víkingsson.

Að venju eru upplýsingar frá Íslendingabók notaðar, ef þær stangast á við aðrar upplýsingar er þeim bætt við innan hornklofa [ ], ekki er tekin afstaða til mismunandi upplýsinga.

GPJ skráning 27.2.2023

• Icelandic

®GPJ ættfræði 27.2.2023
Íslendingabók
mbl 30.10.1992. https://www.mbl.is/greinasafn/grein/95319/?item_num=0&searchid=1125268680d4031df85b24eff3b7c4cce566e5a0