Hallgrímur Kristjánsson (1901-1990) Kringlu

• Hallgrímur Sveinn Kristjánsson (1901-1990)

Hallgrímur fæddist 25. september 1901 á Hnjúki í Vatnsdal, Fárra mánaða gamall var hann tekinn í fóstur af þeim sæmdarhjónum Valgerði Einarsdóttur og Jóni Jónssyni á Hofi i Vatnsdal og þar ólst hann upp. Minntist hann jafnan fósturforeldra sinna og æskuheimilisins á Hofi með mikilli hlýju og virðingu, einkum mun honum hafa þótt vænt um fóstru sína. Því heimilli vann hann framá fullorðinsár, og án efa að mörgu leyti goldið fósturlaunin. 1935 hefja þau búskap á Kringlu. Þau keyptu jörðina um 1940 og bjuggu þar allan sinn búskap fram um 1980, síðustu 20 árin í félagi við Reyni son sinn og Sigurbjörgu konu hans en Reynir var þá raunar aðalbóndinn. Kringla er miðlungsjörð að stærð, en landið grösugt. Túnið var hins vegar lítið þegar þau hjón fluttu þangað, og þrátt fyrir engja blett á Eylendinu voru heyskapar möguleikar takmarkaðir. Reyndi því mjög á bóndann að sjá fénaði sínum farborða sem honum tókst með prýði. Hallgrímur var afburða fjármaður. Hann stóð yfir fé sínu í haganum og sparaði hey til að mæta misjöfnu tíðafari á vorin, enda var fé hans ávallt vel fram gengið. Hann var veðurglöggur og forsjáll og hýsti féð ævinlega, ef hann taldi von á vondu veðri áðuren féð var að fullu komið á hús. Með nýjum tímum hóf hann og seinna þeir feðgar framkvæmdir á jörðinni í ræktun og húsbyggingum sem gerbreyttu henni til bú skapar og afkomumöguleika, enda fór hagur heimilisins síbatnandi.

Hermína og Hallgrímur fluttu að Hnitbjörgum, heimili fyrir aldraða á Blönduósi, í desember 1981. Hallgrímur lamaðist alvarlega fyrir fimm árum, en hélt þó skýrri hugsun og oftast fótavist að nokkru. Hann hvarf yfir móðuna miklu í vorblíðunni, eins og hún gerist best í maímánuði. Löngum var hann vorsins maður, sú árstíð var honum kærari en aðrar. Hann naut þess að sjá lífið kvikna og endurnýjast í ríki náttúrunnar. Sjálfur var hann náttúrubarn og kunni á ýmsum þáttum hennar betri skil en margur annar. Það fór því vel að þegar hann hafði eigi lengur þrek til að taka á móti töfrum vorsins hefði hann vistaskipti og hyrfi inn í vorblíðu annars heims.

Hnjúkur í Vatnsdal: Hof 1901: Kringla Torfastaðahreppi 1935-1984: Hnitbjötg Blönduósi.

Bóndi.

Sonur hjónannna Sigríðar Jósefsdóttur frá Vætuökrum í Breiðuvíkurhreppi og Kristjáns Magnússonar, kennara, frá Stóra-Múla í Saurbæ. Fárra mánaða gamall var hann tekinn í fóstur af þeim sæmdarhjónum Valgerði Einarsdóttur og Jóni Jónssyni á Hofi i Vatnsdal og þar ólst hann upp. Minntist hann jafnan fósturforeldra sinna og æskuheimilisins á Hofi með mikilli hlýju og virðingu, einkum mun honum hafa þótt vænt um fóstru sína. Því heimilli vann hann framá fullorðinsár, og án efa að mörgu leyti goldið fósturlaunin.

Árið 1934 giftist Hallgrímur eftirlifandi konu sinni, Hermínu Sigvaldadóttur frá Hrafnabjörgum. Þau eignuðust þrjú börn sem eru:
Gerður Jónína gift Frímanni Hilmarssyni og eru þau búsett á Blönduósi.
Jón Reynir en kona hans er Sigurbjörg Ólafsdóttir og búa þau á Kringlu og
Ásdís Erna sem býr í Hveragerði en eiginmaður hennar var Júlíus Skúlason sem lést af slysförum á síðastliðnu ári.
Þá ólu þau upp systurson Hermínu, Sigurvalda Hrafnberg, en kona hans er Hulda Björgvinsdóttir og er heimili þeirra á Hvolsvelli.

Þann 12. mars 1934 kvæntist hann eftirlifandi konu sinni, Hermínu Sigvaldadóttur frá Hrafnabjörgum í Svínadal, mikilli sæmdarkonu.

GPJ 23.5.2017

• Icelandic

®GPJ ættfræði http://www.mbl.is/greinasafn/grein/319928/?item_num=2&searchid=55c2e2dd3b9ee02cff6e5a2f441fe15fe446e6b5